ลูกกตั ญ ญู รักพ่ อแ ม่ จะไม่พูด 5 สิ่งนี้กับพ่ อแม่

แบ่งปัน

ลูกกตั ญ ญู รักพ่ อแ ม่ จะไม่พูด 5 สิ่งนี้กับพ่ อแม่

พ่อแม่ คือพระอรหันต์ของลูก คือผู้ให้กำเนิดชีวิตกับเรา ใครก็ต ามที่ทำความดี เลี้ยงดูและบูชาพ่อแม่ก็จะมีแต่ความเจริญ ไม่มีใครในโ ลกนี้หรอ กที่จะรักและหวังดีกับเราเท่ากับพวกท่านอีกแล้ว จนบางครั้งใครที่ไม่เข้าใจหรือ มองไม่เห็นก็จะมองความหวังดีของพ่อแม่เป็นสิ่งน่ารำ คา ญ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกที่ถูกพ่อแม่ต ามใจมากตั้งแต่เด็ก ๆ พอโตขึ้น มาพ่อแม่ติเตี ย นอะไรนิดอะไรหน่อยก็ไม่พอใจ เถียงและด่าว่าพ่อแม่บ้างก็มี จนลืมนึกไปว่า คนที่เรากำลังเถียงหรือด่าว่าอยู่นั้น เป็นคนที่เคยอุ้ มท้ อ งเรามาอย่างย ากลำบาก เฝ้าเลี้ยงดูคอยป้อนข้าว ป้อนน้ำ และส่งเ สี ยให้เราเรียนหนังสือได้รับการศึกษ าสูง ๆ

1. ไม่โท ษพ่อแม่ว่าทำอะไรช้า เมื่อพ่อแม่แก่เฒ่า อย่ าว่าท่านทำอะไรช้า ถ้าเรายังไม่เคยเป็นพ่อแม่ เราไม่มีทางรู้เลยว่าคนเป็นพ่อแม่ต้องใช้ความรักความ

อ ดทน มากแค่ไหน ในการสอนให้เราเดินสอนให้เรากิน สอนให้เราฯลฯ ตอนที่ท่านหนุ่มสาว ท่านทุ่มกำลังแร งกายเพื่อพวกเรา มาถึงนี้ร่างกายจึงทรุ ดโท รม ถ้าวันหนึ่งท่านแก่ชราลง กำลังวังชาเริ่มเสื่ อ มถอ ย จำไว้เลย เห็นพ่อแม่ในวันนี้ ดุจเห็นตนเองในวันหน้า

2. ไม่โท ษพ่อแม่ว่าท่าน ไม่มีความสามารถ ไม่มีใครที่ทำทุกเรื่องได้สมบูรณ์ ไม่มีใครที่เก่งไปทุกเรื่อง พ่อแม่คือผู้ให้ชีวิต คอยเลี้ยงดูเราจบเติบใหญ่ ไม่ใช่

เรื่องง่ายเลย อย่ าต่อว่าท่านว่า สู้พ่อแม่ของคนอื่นเขาไม่ได้ คำพูดนี้ เมื่อพูดออ กไป มันจะกลายเป็นตราบ าปในชีวิตคุณไปตลอ ดชีวิต

3. ไม่โท ษพ่อแม่ที่ท่านบ่นว่าท่านบ่นว่าก็เพราะ เราทำไม่ได้ดี ที่บ่นว่าก็เป็นเพื่อเรา ต้องการให้เราได้ดี ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่รักลูกของตนเอง ไม่มีพ่อแม่

คนไหนไม่อย ากให้ได้สิ่งที่ดีกับลูกไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่อย ากให้ลูกเจริญก้าวหน้า ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่อย ากให้ลูกของตนเป็นผู้ที่เก่งกล้าสามารถกว่าตนเอง

4. ไม่โท ษพ่อแม่ว่าท่าน จู้จี้จุกจิก ท่านเก ิดมาก่อนเรา มีประสบการณ์มามากว่า อย่ าเสี ยงดังใส่ท่าน หากท่านจ้ำจี้จำไชให้กินข้าว ให้กลับบ้านเร็วๆ ให้ใส่

เสื้อผ้าหนาๆ ให้เก็บห้อง ฯลฯ เพราะคนที่รักเราจริงนะ จึงจะจู้จี้ในเรื่องเช่นนี้กับเรา พ่อแม่ไม่มีทางจู้จี้กับคนที่ไม่ใช่ลูกของท่านแน่นอน คุณว่าจริงมั้ย

5. ไม่โท ษพ่อแม่ย ามท่านป่ วยไ ข้ ไม่ว่าพ่อแม่จะยุ่ง จะงานเยอะ จะดึกดื่นขนาดไหน พอเราเจ็ บไ ข้ท่านจะละทิ้งการงานในทันที ท่านจะพาเราไปหาหมอ

ท่านจะหาวิ ธีเยียวย ารักษาเราในทันที ย ามที่ท่านป่ วยไ ข้ เราจงทำเหมือนที่ท่านทำให้เราได้มากน้อยแค่ไหนล่ะ? หรือว่าเพราะพ่อแม่เจ็ บป่ วยนานวัน จึง

ทำให้ลูกไม่กตัญญูไม่สนใจพ่อแม่หรือเราจะเป็นจำนวนคนที่สังคมตราหน้าว่า เป็นลูกอ กตัญญูเพิ่มขึ้นอีกคน พ่อแม่ให้กายสังขารมา ไม่ใช่ให้เรามาคอย

กล่าวโท ษท่าน เราโตขึ้นเรื่อยๆ พ่อแม่ก็เริ่มแก่ชราลง จวบจนลาโ ลกลาลูกหลานไปอย่ างไม่มีวันหวนกลับ ถ้าแม้แต่พ่อแม่คุณยังให้อภั ยมิได้ แล้วจะไปให้

อภั ยใครในโ ลกใบนี้ได้ล่ะร้อยพันความดีงามความกตัญญูมาเป็นอันดับที่หนึ่ง เริ่มจากตอนนี้ ดูแลท่านก่อนจะสาย